Παρακολουθώντας καθημερινά στις ειδήσεις τα ρεπορτάζ για την ακρίβεια, ουσιαστικά βρισκόμαστε σε ένα ακήρυχτο -πλην παγιωμένο- πόλεμο, έναν ανελέητο και ασύμμετρο πόλεμο… χαμένο από χέρι, χωρίς ελπίδα καμιά για το αύριο.
Η ακρίβεια τραβάει την ανηφόρα, με την κυβέρνηση να μην
μπορεί πλέον να υποστηρίξει πειστικά ότι αυτή είναι μόνο «εισαγόμενη» - όλοι
πια δείχνουν τις ευθύνες της για τις τσουχτερές, προκλητικές και άγριες τιμές
που γονατίζουν τα νοικοκυριά.
Την ίδια ώρα οι αρμόδιοι υπουργοί «ανακάλυψαν» με αργοπορία 4
ετών ότι κάποιες επιχειρήσεις κερδοσκοπούν με το βρεφικό γάλα και άλλα προϊόντα
πρώτης ανάγκης και «έριξαν» και μερικά πρόστιμα που μένει να δούμε αν και πότε θα
εισπραχθούν.
Ουσιαστικά η κυβέρνηση μόλις τώρα βλέπει αυτό που επί χρόνια
καταγγέλλει η αντιπολίτευση και ζουν οι πολίτες στον πετσί τους, προσπαθώντας
να το διαχειριστεί επικοινωνιακά -όχι επί της ουσίας.
Γιατί αν ήθελε να μπει στην ουσία θα έπρεπε «να βάλει το μαχαίρι στο κόκαλο» και να
λειτουργήσουν οι θεσμοί, κυρίως να ελέγχονται καθημερινά τα πάντα στην αγορά
και κάθε κατεργάρης να μπει στον πάγκο του.
Την προηγούμενη περίοδο, είδαμε τις εταιρίες ηλεκτρικής ενέργειας
και των καυσίμων να θησαυρίζουν εις βάρος των πολιτών, εις βάρος όλων των
Ελλήνων ισοπεδωτικά!
Είδατε καμία καθαρή φορολόγηση, κάποια κίνηση ισορροπίας, μια
απόφαση δικαιοσύνης;
Δισεκατομμύρια… έκαναν
φτερά και από το υστέρημα εκατομμυρίων μικρομεσαίων κατέληξαν σε ελάχιστους
μεγαλοκαρχαρίες,
χωρίς αιδώ, χωρίς καμία συστολή, σχεδόν χωρίς να ανοίξει ρουθούνι!
Άρα ο κ. Σκρέκας που «παρεμβαίνει» και η κυβέρνηση συνολικά
έχει την ευθύνη και το βάρος για όσα γίνονται υπέρ των λίγων και εκλεκτών εις
βάρος των πολλών που οι περισσότεροι…την ψήφισαν κιόλας, προσδοκώντας καλύτερες
μέρες, που δεν φαίνεται να έρχονται.
Κάπως έτσι, με την υποκρισία… να χτυπάει κόκκινο και τους
πολίτες ανήμπορους και πεσμένους στο καναβάτσο, έρχονται χειρότερες μέρες για
τους μη προνομιούχους, για τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας.
Τι μέλλει γενέσθαι λοιπόν; Αργά ή γρήγορα επίκειται ένα νέο
ναυάγιο, αφού «λεφτά δεν υπάρχουν» και άρα μια νέα κοινωνική έκρηξη βρίσκεται
επί θύραις.
Μη σας γελάει η ησυχία. Πάντα υπάρχει ησυχία -και απόλυτη-
πριν την καταιγίδα και αυτό φαίνεται πλέον δια γυμνού οφθαλμού στην Ευρώπη με
τις μεγάλες πολιτικές αλλαγές και μετατοπίσεις προς το δεξί άκρο, που θα δώσουν
μια απάντηση που «δεν θα αρέσει», με ευθύνη όμως εκείνων που σήμερα δεν δίνουν
λύσεις στα μεγάλα ζητήματα των καιρών, επαναπαυόμενοι στις δάφνες τους.
Το παρεξηγημένο «ή
αλλάζουμε ή βουλιάζουμε», είναι σήμερα επίκαιρο όσο ποτέ…
Αν η κυβέρνηση δεν ακούει και συνεχίσει αμέριμνη… κακό του
κεφαλιού της.
Αν η αντιπολίτευση αρέσκεται κι αρκείται να βλέπει ωραίο τον
εαυτό της στον παραμορφωτικό καθρέφτη της… κακό του κεφαλιού της!
